Niet alle meldingsplichtige arbeidsongevallen worden daadwerkelijk gemeld bij de iSZW.

Geschat wordt dat de InspectieSZW niet op de hoogte is gesteld van circa 30% tot ruim 50% van deze ongevallen. Zoals uit het onderzoek ‘Arbo in bedrijf 2016’ blijkt, is het niet op de hoogte zijn van de meldingsplicht één van de redenen waarom er niet is gemeld.

Een andere reden zou kunnen zijn dat men deze niet meldt omdat dit de score van de “LTI vrije dagen” weer op nul zet…..

Want wie kent de verhalen niet? Of heeft hier als leidinggevende of als veiligheidskundige zelf aan meegewerkt?

Voorbeeld 1.
Johan is onderhoudsmonteur op een groot chemisch bedrijf. Tijdens zijn werkzaamheden verstuikt hij zijn enkel zwaar, oorzaak, de afstand tussen de traptreden en de afstand van laatste trede naar de vloer verschilt. Hierdoor verstapt hij zich.

Johan kan haast niet meer lopen, en gaat samen met een collega naar de huisarts. Deze adviseert om de enkel de komende dagen niet te belasten.

Johan komt terug op het werk en mag van zijn leidinggevende ‘kiezen’ of naar huis, of om de LTI score op het bord bij de poort niet op nul te hoeven te zetten, achter een bureau vervangend werk gaan doen……

Voorbeeld 2.
Gerard is als uitzendmedewerker al enkele jaren werkzaam bij een groot Petro Chemisch bedrijf. Als schoonmaakmedewerker moet hij soms op moeilijke plekken schoonmaken.

Tijdens schoonmaakwerkzaamheden na een spil van olieresidu op een kleine verhoging glijdt Gerard onderuit, hij komt ongelukkig terecht doordat op de kleine verhoging geen reling is gemonteerd, en belandt daardoor een 1/2 meter lager dan waar hij werkzaam was, op een roostervloer.

Gerard heeft zijn rechtersleutelbeen gebroken, en kan in feite niets meer en gaat langere tijd de ziektewet in.

Het Petro Chemie bedrijf houdt alleen de incidenten van de eigen medewerkers bij. Het incident heeft geen gevolgen voor scorebord bij de hoofdingang van het bedrijf….

En zo zullen er veel meer voorbeelden zijn van incidenten welke niet worden meegenomen in registratie’s of ondergebracht zijn in andere categorieën.

Dit met alleen maar als doel om het aantal ernstige incidenten zo laag als mogelijk te houden.

Daarom kan ik mij prima vinden in het initiatief van Bart Vanraes, freelance preventieadviseur met een ruime ervaring hoe veiligheid in de praktijk wel of juist niet werkt.

Bart heeft naar aanleiding van zijn eigen bevindingen met incidenten zijn initiatief omgezet in een website, te weten www.tippexongeval.be. Mocht u meer over zijn initiatief willen weten volg dan onderstaande link.

Link : https://tippexongeval.be/werkelijke-ernstgraad/


0 reacties

Geef een reactie